De Democratiedragers
Een bordspel waarin spelers in de huid kruipen van inwoners van een dierenrijk waar verkiezingen op het programma staan. Geen tekstuele toegangsdrempel, wel het oefenen van het meestemmen — partijen verkennen aan de hand van geld en thema's, een dier in de spotlight zetten, voorspellen op wie het zou stemmen, en samen tot een coalitie komen.
De term Democratiedrager markeert een omslag: niet de burger als kwetsbaar vanwege een taalachterstand, maar als vindingrijke actor die elke dag overleeft in een systeem dat niet voor hem is ingericht. Dat vraagt om eigenaarschap in plaats van hulp, en om een spel dat de democratie niet uitlegt maar laat ervaren.
Waarom deze spelvorm
Visuele machtsvorming. Partijprogramma's worden vertaald naar geld op thema's, en zetels worden gekleurde stoelen in de Tweede Kamer. Spelers zien letterlijk hoe een keuze de ruimte in de Kamer verandert.
Empathie door perspectiefwisseling. Door met dieren als personages te werken ontstaat een veilige afstand om over complexe behoeften te praten. Wat vindt dit dier belangrijk? Politiek wordt zo geen abstract systeem, maar het alledaagse van inwoners.
Ruimte voor de niet-stemmer. Tijdens onderzoek hoorde ik: "Ik stem nooit, want ik verlies altijd." Het spel adresseert dit via het stembiljet met een kruis op de achterkant — soms gaat een dier toch niet stemmen. Het gesprek over afhaken wordt onderdeel van het spel.
